เรื่องความสะอาดกับความใหม่ของน้ํา

ผมถามย้ําอยู่ หลายครั้งเรื่อง ความสะอาด กับความใหม่ของน้ําซึ่งก็ได้รับคําตอบเหมือน กันทุกครั้ง คนเสิร์ฟพูดด้วยความมั่นใจว่าใช้น้ํา “อะกวา กอร์ริเอนเต หรือ “น้ําก็อก”

ความสะอาด
ความสะอาด

ผมไม่แน่ใจว่าเป็นข่าวดีหรือข่าวร้ายก็เลยตัดสินใจไม่ดื่ม ผมสั่งโคคา-โคล่าแทน ซึ่งไม่ใช่เครื่องดื่มที่ดีเด่สําหรับอาหารเช้า แต่ อย่างน้อยโคล่าที่นี่ก็ใช้น้ําตาลจากอ้อย ไม่ใช่น้ําหวานจากข้าวโพดตาม สูตรมาตรฐานที่ผลิตกันในสหรัฐอเมริกา

ขอเสริมหน่อยว่า ความสะอาด ของ“เครื่องดื่ม” ของผมทั้งสองอย่างรวมกันราคาแค่ 50 เซนต์ เป็นไปได้ยังไง ทําไมจะไม่ได้เล่า ในเมื่อคนขายเล่นเอาโคล่า ที่เหลืออยู่ (เกือบทั้งขวด) เทใส่ถุงพลาสติกเปล่าอีกใบแล้วซุกไว้ใต้ถาด น้ําแข็งเพื่อขายใหม่ ใช่ครับ ผมดื่มโคล่าจากขวดโดยไม่ได้ใช้หลอด ผู้ ประกอบการที่พยายามลดการสูญเสียอย่างสุดเดชยังเอาน้ําส้มที่ผมไม่ดื่ม

ไปใส่ถุงด้วย ส่อเค้าว่าในที่สุดแล้วคนขายเหล่านี้คงได้รายได้สูงกว่าเงิน 50 เซนต์ที่ผมให้กฏข้อ 2,367 ปี เรื่องความปลอดภัยของอาหารและเครื่องดื่ม : โปรดอย่าดื่มอะไรในถุงพลาสติกที่คนขายเอาหนังสติ๊กรัดไว้เฉยๆค่าอาหารเช้ารวม 3 ดอลลาร์

ตอนเดินออกจากตลาด ผมซื้อขนมอบมาชิ้นหนึ่ง จะคุกกี้ก็ไม่ใช่ จะขนมปังก็ไม่เชิง มีอะไรหวานๆ ราดหน้าด้วย ผมเดาส่วนผสมของขนม อบไม่เก่ง ส่วนหนึ่งเพราะไม่ชอบทําขนม แต่ขนมชนิดนี้สมควรแล้วที่จะ ได้รับความนิยมจากชาวเมืองเลออน มีคนรอซื้ออีกหลายคน ค่าขนมรวม อยู่ในยอดค่าใช้จ่าย 3 ดอลลาร์ที่ผมระบุไว้ข้างต้นด้วย

I asked. Many times about cleanliness and freshness of the water, which received the same answer every time. The waiter said with confidence that using “Aquacorriente or” tap water ”

I’m not sure if this is good news or bad news, so I decided not to drink. I ordered Coca-Cola instead. Which is not a good drink for breakfast but at least Cola here uses sugar from sugar cane Not sweetened from corn Standard formula produced in the United States.

Let me add to the fact that the cleanliness of my “drinks”, both combined, for just 50 cents is possible. Why didn’t he tell? When the seller played the remaining cola (almost the whole bottle), poured into another empty plastic bag and tucked under the tray. Yes, I drink cola from bottles without using straws. The entrepreneur who tried to reduce the loss to the utmost still took the orange juice that I didn’t drink.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

การพิสูจน์ว่าสิ่งที่กำลังกระนั้นเป็ความจริงหรือเป็นความเท็จ

จนกว่าจะพิสูจน์ได้ ว่ามันผิดก่อนกลับไปนอน ผมซื้อไอศกรีมโคนรสช็อกโกแลตเพราะรู้ว่า

จนกว่าจะพิสูจน์ได้

จนกว่าจะพิสูจน์ได้ นิการากัวเป็นผู้ผลิตโกโก้รายใหญ่ อะไรจะแม่นขนาดนั้น

ผมทายถูก เผงเลยว่ามันต้องอร่อย จ่ายไปอีกหนึ่งดอลลาร์วันที่ 2ผมตั้งใจเลี่ยงอาหารเช้า

แบบบุฟเฟต์ที่โรงแรม อาหารเช้าข้างทาง อาจเป็นมื้ออร่อยที่สุดของวัน

แต่ถ้ากินตามโรงแรมมักเป็นมื้อที่ไม่ได้เรื่อง ที่สุด ผมบ่ายหน้าไปตลาดสด

กลางเมืองซึ่งเป็นตลาดขายอาหารปรุง สําเร็จด้วย ผมยังคิดไม่ออกว่าจะกินอะไร

แต่พอเดินเข้าไปสํารวจบริเวณ ที่ขายอาหารปรุงสําเร็จก็เห็นคนสั่งอาหารอย่างเดียวกันหมด

บนจานมี มันสําปะหลังกองพูนเคียงด้วยกะหล่ําปลีสด ข้าว และถั่ว โปะหน้าด้วย

เนื้อหมูสักห้าชิ้นที่ดูเหมือนจะผัดซอสใส่เม็ดอาซิโอเต (เม็ดชาด สีแดงเนื้อมันสําปะหลัง

ทั้งนุ่มชุ่มฉ่ําหวานอร่อย ไม่เหมือนมันสําปะหลัง ทอดแข็งยังกะหินที่มักเจอ

ในร้านอาหารละตินอเมริกันที่สหรัฐ เนื้อหมูติดจะเหนียวแต่รสดี

ซอสใส่เม็ดชาดเพิ่มกลิ่นรสหอมฉุน ผมเคี้ยวกะหล่ําปล สดแกล้มด้วย

เลยออกจะกังวลนิดๆ ว่าท้องจะเสียการส่งน้ําดื่มยากกว่าสั่งอาหารเล็กน้อย

คนขายแนะให้สั่ง “น้ํา ส้ม” แต่พอยกมาให้กลับเป็นน้ําเปล่าผสมกลิ่นส้มเจือจาง

To prove that what is currently true or false

Until proven That it’s wrong before going back to sleep I bought a chocolate cone ice cream because I knew that

Until proven Nicaragua is a large cocoa producer. What would be exactly that?

I guess correctly it must be delicious. Pay one dollar a day 2 I intend to avoid breakfast

Buffet at the hotel Breakfast beside the way Probably the most delicious meal of the day

But if eating at the hotel is often a meal that is not the best thing

In the middle of the city, which is a market for prepared food. I still can’t think of what to eat

But when walking into the survey area Who sells ready-to-eat food

On the plate there is cassava, piled up with fresh cabbage, rice and bean toppings as well.

Five slices of pork that seem to be stir-fried in a sauce filled with oceans (red chunks of cassava)

Both soft, juicy, tasty, sweet Not like cassava Frozen as rock often encountered

In a Latin American restaurant in the United States The pork is sticky but tastes good.

Chad sauce I chewed a bunch of fresh rapeseed.

Therefore slightly worried That the stomach will lose a little more drinking water than ordering food

The sales person suggested to order “orange juice” but when it was brought back to be a mixture of diluted orange juice.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ไก่ทอดหรืออาหารที่นั่นรสชาติสู้ไม่แต่ราคาแพงกว่าในแต่ละสถานที่

แต่ราคาแพงกว่า อย่างน้อยสิบเท่าค่าอาหารรวม 2 ดอลลาร์

แต่ราคาแพงกว่า

แต่ราคาแพงกว่า แม่ค้าโรยเนยแข็งสีขาวก้อนเล็กๆ รสชาติหวานมันเค็มอร่อยบนไก่ทอดทั้งชิ้น

ดูเหมือนจะเป็นวิธีเสิร์ฟมาตรฐานตามแบบฉบับอเมริกากลาง

ผมสันนิษฐานว่านิการากัวรวมทั้งเอลซัลวาดอร์คงเป็นผู้ผลิตเนยแข็งขาว

สดรสเยี่ยมที่สุดในโลก ตอนกินไก่ทอด (กับเนยแข็ง) ผมเพิ่งมาเหยียบประเทศนี้ได้แค่ 6-7 ชั่วโมงเท่านั้น

แต่ผมเริ่มตั้งสมมุติฐานของตัวเองแล้วว่าห่วงโซ่อุป ทานอาหารที่นี้ทํางานอย่างไร

กล่าวคือ คนรวยมีคนรับใช้คอยทําอาหารให้ เพราะฉะนั้น

อาหารตามภัตตาคารหรูหราจึงอยู่ในขั้นพอกินได้เท่านั้น

ที่นี่ไม่มีวัฒนธรรมการกินแบบเป็นทางการมากนัก อย่างน้อยก็ไม่ใช่

อย่างที่กินกันตามภัตตาคารหรือร้านอาหาร แต่ยังมีโลกการกินอีกใบที่

แสนสุดวิไล ดูได้จากผลิตภัณฑ์ข้าวโพดสด เนยแข็งขาวรสเยี่ยมรูปแบบต่างๆและขนมอบนานาชนิด

ซึ่งผมเริ่มสังเกตว่ามีขายทั่วเมืองเลออน วัฒนธรรมอาหารการกินแบบนี้

ต่างหากที่ชาวบ้านไปเลือกสรรมื้ออร่อย วัฒนธรรมแบบนี้แหละที่

ผมต้องเข้าถึงให้ได้และหลังจากอยู่นิการากัวมา 6-7 ชั่วโมง ผมชักมั่นใจว่าคงไม่จําเป็น

ต้องศึกษาสมมุติฐานที่ตั้งเอาไว้อย่างเอาเป็นเอาตายถึงขั้นเขียนออกมา

เป็นบทความวิชาการ แต่ผมควรทดสอบสมมุติฐานนี้ไปเรื่อยๆ

The fried chicken there is no taste but more expensive in each place.

But more expensive At least ten times the total food cost of $ 2

But more expensive The vendor sprinkled small cubes of white cheese. Taste sweet, salty, delicious on whole piece of fried chicken.

Seems like a standard American serving method.

I assumed that Nicaragua, including El Salvador, would be the producer of white cheese.

Fresh, the best in the world when eating fried chicken (with cheese). I just stepped on this country for only 6-7 hours.

But I began to hypothesize that the supply chain How does this food work?

That is to say, the rich have servants waiting to cook.

The food at the luxurious restaurants is only acceptable to the stage.

There is not much formal eating culture here. At least not

Like eating at restaurants or restaurants But there is still another eating world

The most beautiful looks from fresh corn products. Great flavored white cheese and various pastries

Which I started to notice that it was sold all over Leon Diet culture like this

Which the villagers choose delicious meals This kind of culture that

I had to be able to reach it and after 6-7 hours in Nicaragua I was confident that it was not necessary.

Must study the hypothesis so seriously that it was written

Is an academic article But I should keep testing this hypothesis.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

มีชีวิตชีวาช่วงพลบค่ำคลาคล่ำไปด้วยครอบครัว

หนุ่มสาวมาจีบ มีการพลอดรักกัน พ่อค้าเร่ขายลูกโป่ง และคนแก่นั่งตามม้านั่ง

หนุ่มสาวมาจีบ

หนุ่มสาวมาจีบ ที่แรกผมกะว่าจะไปลองร้านอาหารที่ดีที่สุดของเมือง แต่จาก

ข้อมูลที่รับฟังมาทําให้ลังเล ทั้งโรงแรมที่พักและหนังสือนําเที่ยวต่างระบ

ว่าร้านที่ดีที่สุดในเมืองชื่อร้านเอลเมดิเตร์ราเนโอ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าขาย

อาหารเมดิเตอร์เรเนียน อาจจะอร่อยก็ได้ แต่ผมบินข้ามน้ําข้ามทะเลมา

ตั้งไกลเพราะอยากกินอาหารเมดิเตอร์เรเนียนงั้นหรือ อีกอย่างผมติดใจ

บรรยากาศที่จัตุรัสกลางเมืองเข้าให้แล้วผมเดินรอบจัตุรัสและเห็นคนขายอาหารอย่างเดียวกัน

ห้าร้าน ไก่ ทอดกับเฟรนช์ฟรายซึ่งคนที่นั้นเรียกว่าไก่ทอดสไตล์เอลซัลวาดอร์

ห้าร้านดูเยอะทีเดียวสําหรับจัตุรัสกลางเมือง แสดงว่าตลาดนี้มีการแข่งขัน

กันดุเดือดซึ่งนักเศรษฐศาสตร์หน้าไหนก็คงบอกได้ ผมเดาว่าไก่พวกนี้

ต้องมาจากฟาร์มท้องถิ่นพวกนั้นแน่จึงสั่งไก่ทอดจากแผงที่สินค้าดูใหม่

สดที่สุดมาลอง ถ้าไม่อร่อยก็โยนทิ้งแล้วไปหาอะไรกินที่ร้านเอลเมดิเตร์ราเนโอก็สิ้นเรื่อง

แต่ไก่ทอดที่นี่เด็ดสะระตี รสชาติสูสีไก่ทอดตามภัตตา คารชั้นนําในแมนฮัตตันซึ่ง

ทดลองเอาตํารับนี้ไปทํา เช่น ร้านฌอง-จอร์ช ที่ถนนเพอร์รี่ซึ่งผมไปกินเมื่อไม่กี่วันก่อน

Lively during the twilight, surrounded by families.

Young women flirt There is a lot of love. Balloon hawker And the old man sitting on the bench

Young women flirt At first I was planning to try the best restaurants in the city but from

The information that he listened to made him hesitate. Including hotels, accommodation and travel documents

That the best shop in town is called El Mediterarone. The name is already said to sell.

Mediterranean food May be delicious But I flew over the water across the sea

So far, because you want to eat Mediterranean food? Again like I am attracted

The atmosphere at the town square came in. I walked around the square and saw the same food vendor.

Five fried chicken restaurants with French fries, which are called El Salvador style fried chicken.

Five shops look quite a lot for the town square. Show that this market is competitive

Together is fierce, which economists can tell I guess these chickens

Must definitely come from those local farms so order fried chicken from the stall that the product looks new

The most fresh, come try If not tasty, throw it away and go to find something to eat at El Mediterarone’s store.

But the fried chicken here is delicious The flavor is as close as fried chicken to restaurants. Leading in Manhattan

Try to take this receipt to do, for example, the shop Jean-Georges. On Perry Road, which I had eaten a few days ago

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

โดยมันหมายถึงอะไร ความเกี่ยวข้องของอาหาร

ปรากฏว่าเกซิโย เป็นอาหารง่ายๆ ทําด้วยแป้งตอร์ติญาหนานุ่มที่

ปรากฏว่าเกซิโย

ปรากฏว่าเกซิโย ยังอุ่นอยู่ห่อไส้เนยแข็งเหนียวยึดกับครีมเหลวสีขาวแช่เย็น

ข้างในใส่หอม หัวใหญ่เหยาะน้ําส้มสายชู ร้านนี้ทําแป้งตอร์ติญากับเนยแข็งเองสดๆ

ทุกวัน หัวหอมใหญ่รสหวานกรอบ ขณะที่น้ําส้มสายชูเพิ่มความกลม

กล่อมอาหารพื้นๆ แต่รสชาติเหนือชั้นราคาอาหารมื้อเที่ยงทั้งสิ้น 12 ดอลลาร์

รวมเงินที่จ่ายเพิ่มให้คนขับด้วย รอ เรากลับขึ้นรถบุโรทั่งของเขาแล้วเดินทางต่อไป

ยังเมืองเลออนด้วย กัน ระหว่างทางก็คุยกันเรื่องสัพเพเหระ

สถาปัตยกรรมสไตล์โคโลเนียล บ้าง สถานที่ท่องเที่ยวในนิการากัวบ้าง

ตอนที่เราขับผ่านชนบท ผม ชื่นชมความงามของภูเขาไฟกับทะเลสาบ

แต่ยังทันสังเกตเห็นการเกษตร ในท้องถิ่น ก่อนเข้าเมืองเลออน

ผมเห็นฟาร์มเลี้ยงไก่เล็กๆ สองสามแห่ง ฟาร์มเล็กมาก ขายไก่สดด้วย

ผมบันทึกข้อมูลในหัวทันที่เมื่อไปถึงเมืองเลออนได้ไม่นานผมก็ต้องมนต์เสน่ห์

เมืองนี้น่ารัก มาก เป็นเมืองที่น่ารักที่สุดแห่งหนึ่งในละตินอเมริกาที่ผมเคยเห็นมา

เหมือนเมืองในจินตนาการความฝันที่คุณสงสัยว่าไม่น่าจะมีจริงนอกจาก

ในนิยายแนวสัจนิยมเหนือจริง (magical realism) แต่เมืองนี้มีอยู่จริงครับ

อาคารบ้านเรือนเก่าทรุดโทรมตามกาลเวลาแต่แฝงด้วยความสง่า งาม

ดูเหมือนผู้คนจะตั้งรกรากอยู่ในเมืองมานาน จัตุรัสกลางเมืองคึกคัก

Money and price without asking what it means

It appears that Gesio Is a simple food Made with a thick tortilla dough that

It appears that Gesio Still warm, wrapped in a sticky cheese filling with cold white liquid cream

Inside, put onion onion, orange vinegar This shop is made with tortilla flour and fresh cheese.

Every day, crispy onion, sweet taste While the orange vinegar increases roundness

Lull basic food But the taste is superior. The price of all meals is $ 12.

Including the money paid for the driver as well

In the city of Leon, together, on the way, he talked about trivial matters.

Some colonial style architecture, tourist attractions in Nicaragua.

When we drive through the countryside, I admire the beauty of the volcano and the lake.

But still noticed the local agriculture before entering the city of Leon

I saw a few small chicken farms, very small farms, selling fresh chicken as well.

I recorded the information in the head as soon as I arrived in Leon. Soon I had to be enchanted.

This lovely city is one of the most lovely cities in Latin America that I’ve seen.

Like a city in the imagination of dreams that you suspect are unlikely to exist unless

In a true realism novel, but this city actually exists.

The old houses have deteriorated over time, but with grace.

It seems that people have settled in the city for a long time. Bustling town square

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ผมอยากแวะหาของกินพิเศษสุดๆ ของนิการากัวแท้ๆ

ผมจะให้ พี่อีกสิบดอลลาร์เป็นค่าเสียเวลาแล้วเดี๋ยวกินข้าวเที่ยงด้วยกัน”

ผมจะให้

ผมจะให้ ผมอาจ ไม่ต้องเสนอเงินมากขนาดนั้นก็ได้ แต่ผมตื่นเต้นคนขับรถรับ

ข้อเสนอของผมโดยดีแล้วบอกว่าเราจะแวะที่เกซิโย แห่งหนึ่งใกล้เมืองเลออน

ผมไม่รู้ว่าไอ้ที่ที่เขาจะพาไปเป็นรถขายอาหาร ริมทาง เป็นบาร์ หรือเป็นซ่อง

เขาเตือนผมว่าร้านนี้อยู่เกือบถึงจุดหมาย ปลายทางแล้ว ผมหิวท้องกิ่ว

แต่โชคดีได้ขนมปังกับเนยแข็งช่วยไว้เลย พอทนไหว ผมนั่งคิดในใจ

ขณะที่เลขไมล์ไต่ไปเรื่อยๆ ท่าทางเจ้าเกซิเอกันบ้างชื่นในจะมาจากคําภาษาสเปน เกโซ

ที่แปลว่าเนยแข็งราวครึ่งชั่วโมงก่อนถึงเมืองเลออน ผมเห็นป้ายข้างทางลักษณะ

เป็นทางการบอกว่าข้างหน้ามี เกซิโย จากนั้นไม่กี่นาทีก็มองเห็นร้านถนนข้างละสักห้าร้านได้

ทุกร้านไม่ติดแอร์และมีลูกค้านั่งสลอน ตัวชี้วัด ล้วนเป็นบวกคนขับบอกว่ารู้จักเกซิโยที่ไม่ธรรมดา

แห่งหนึ่งในเมืองเล็กๆ ชื่อ ลาปาส เราเลยแวะที่นั่นตรงที่มีเกซิโยทั้งรวมกัน

เป็นกระจุกที่สอง เขา บอกผมว่าร้านแบบนี้ขายอาหารอย่างเดียวเรียกว่าจ้างให้คุณก็ทาย

ไม่ถูก เกซิโยไง คุณเลือกได้ระหว่าง“ไม่ใส่หัวหอม” กับ “ใส่ทุกอย่าง” ผมสังแบบ “ใส่ทุกอย่าง”

I want to stop searching for the most special food items. Of Nicaragua

I will give you ten dollars as a waste of time and then eat lunch together. ”

I may not have to offer that much money. But I’m excited about the driver

My proposal was good, saying that we would stop by at Gesio. One near Leon

I do not know that the place where he will take a food truck along the way is a bar or a brothel.

He reminded me that this shop is almost at the destination.

But fortunately, the bread and cheese helped me. I was able to stand in my heart.

While the mileage number continues to climb The gesture of Gesea, some of you, will come from the Spanish word Geseo.

Which means cheese, about half an hour before reaching Leon I saw the sign beside the way.

The official said that in front of Meziero, then a few minutes saw five street shops next to each other.

Every shop is not air conditioned and there are customers sitting in the hall. Indicators are all positive. Drivers say they know Geisyo that is not unusual.

One of the small towns of Lapassa, so we stopped there with Gesiyo together.

As a second cluster, he told me that this kind of shop sells only food, calling for you to guess.

You won’t be able to choose between “don’t put onions” and “put everything”.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

การเดินทางไปยังถิ่นที่ไม่มีใครรู้จัก

ผมอยู่ระหว่างการเดินทาง ไปนิการากัว ไม่เคยมีใครกระตือรือร้น ตื่นเต้นกับอาหารการกินของนิการากัวมาก่อน

ผมอยู่ระหว่างการเดินทาง

ผมอยู่ระหว่างการเดินทาง แถมหนังสือนําเที่ยวยัง ไม่ได้เขียนชมสักคํา ผมตัดสินใจไปตายเอาดาบหน้า กะว่าพอไปถึงก็ รู้เอง

แต่ขอประกาศอย่างชัดเจนเลยว่าอาหารทุกมือมีความหมายจริงๆ สําหรับผม
ผมพกขนมปังกับเนยแข็งนิดหน่อย

มาเป็นเพื่อนร่วมทางระหว่างพราะกว่าจะไปถึงก็ เวติดไปด้วยคือเนยโคห์ของร้านโฮลถนนข้าง ล้วนเป็นลาปาส

บอกผม ไม่ถูก ผมสั่งแต่ยังอุ่นอ หัวใหญ่ ทุกวัน กล่อมนั่งเครื่องบินไปกรุงมานากัว เผื่อไว้รองท้องครับ

เพราะกว่า เบ่ายโมงครึ่งซึ่งเลยเวลาอาหารเที่ยงแล้ว เนยแข็งที่เอาติดไปด้วย แข็งเชดดาร์รสจัดพิเศษ

จากห้างเซฟเวย์และขนมปังซาวร์โดห์ของร้า ฟ้ดส์ที่เก็บค้างคืนมาสามวัน ของว่างมือนี้ช่วยให้ผมไม่หิวกตอน

เพราะถ้าปล่อยให้หิวตาลายจะเกิดปัญหาตามมาอีกเยอะ รวมถึง ยอมกินอะไรกันตายก่อนเจอร้านเด็ดที่สุด

เท่าที่จะหาได้ด้วยอดเปรี้ยวไว้กินหวานก็คงจะไม่ผิดเอาเป็นว่าผมลงจากเครื่องบินแล้วมองหารถแท็กซี่

ผมเจรจา รองค่ารถไปเมืองเลออนแล้วภายในอาคารสนามบิน เมืองนี้อยู่ห่างจาก สนามบินมานากัวไปทางเหนือ

โดยขับรถประมาณสองชั่วโมง พอออกมา ข้างนอกก็เลือกคนขับที่อายุมากหน่อยเมื่อเทียบกับคนอื่น

คนขับสงวัย เป็นวิธีที่ดีวิธีหนึ่งเพื่อดูแลความปลอดภัยของตัวเอง แถมยังมีโอกาสได้

ฟังเรื่องราวท้องถิ่นที่น่าสนใจ ได้ข้อมูล ตลอดจนเป็นวิธีที่ดีในการหาร้าน อร่อยให้เจอด้วย

ไม่แน่อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดก็ได้ แม้จะกําหนดค่าโดยสาร กันมาแล้ว แต่พอเริ่มออกเดินทางผมก็เปิดฉากต่อรองราคาแยกต่างหาก สําหรับก้าวแรกในการผจญภัยของผม

Traveling to an unknown area

I am on my way to Nicaragua, no one is keen. Excited about the food of Nicaragua before

Plus travel books also Didn’t write a compliment I decided to die. Thought that once he arrived he knew

But clearly declare that every food has a real meaning for me
I carry a little bread and cheese.

Become a companion on the way, until arriving The next thing I was stuck with was Khoh Nek’s shop at Hole Street. All are Lapas

 Tell me not right, I ordered, but still warm the big head every day, convinced to take a plane to Managua Just in case

Because more than half of the time, at lunch time Cheese that is attached as well Hard, special cheddar

From the Safeway mall and Sardoh’s bread Feeds that have been stored overnight for three days This snack helps me to not be hungry.

Because if letting go hungry, dizzy will cause a lot of problems as well as eating and dying before finding the most cool shop

As far as I can find it, I would not be wrong. Let me take the plane and look for a taxi.

I negotiated the fare to Leon in the airport building. This city is far from Managua Airport to the north

By driving for about two hours, when going out, choose a driver who is a little older compared to others.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ราคาอาหารถีบตัวสูงขึ้นและมีส่วนก่อให้เกิดความวุ่นวาย

ทางการเมือง ในอียิปต์กับตูนิเซีย แต่ทางออกยังดูห่างไกล นานาประเทศพากันสํารองอาหาร

ทางการเมือง เมื่อราคาพุ่งกระฉุดรัฐบาลก็ระงับการส่งออกโดยอ้างว่าต้องเก็บ อาหารเอาไว้เลี้ยงดูประชาชนในประเทศ

เครือข่ายการค้าโลกไม่เข้มแข็ง อย่างที่เราคิดตั้งแต่อัพตัน ซินแคร์เขียนหนังสือเรื่อง The Jungle

ซึ่งเขาลงทุน ตีพิมพ์เองเมื่อปี 1906 เพื่อเปิดโปงอุตสาหกรรมชําแหละเนื้อในชิคาโก

ชาวอเมริกันก็ถูกปลุกให้ตื่นมาพบความจริงอันน่าวิตกเกี่ยวกับคุณภาพ อาหารและเศรษฐกิจของประเทศซ้ําแล้วซ้ําเล่า

แต่สถานการณ์ตอนนี้ น่าห่วงมากเป็นพิเศษถ้าพูดถึงอาหารแล้ว โลกทั้งโลกต้องการการเปลี่ยนแปลงขนาน
ใหญ่บางอย่างซึ่งจะเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปเท่านั้น แต่หนังสือเล่ม นี้จะบอกคุณว่าทําอย่างไร

คุณถึงจะเริ่มกินอาหารที่ดีขึ้นได้เลยตั้งแต่บัดนี้ เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเองและผู้อื่น

เราต้องการการปฏิวัติอีกรูปแบบ หนึ่งที่พิเศษออกไป 2 คนนาเกลองเริ่มจากเรื่องราวส่วนตัว

ในการหาอาหารดีๆและการหาอาหาร รสชาติอร่อยก่อนก็ได้ โดยไม่คํานึงว่าอาหารนั้นจะแปลก

แตกต่างหรือธรรมดาสามัญขนาดไหน คุณอาจคิดไม่ถึงว่าการสร้างประสบการณ์การ

กินให้ดีขึ้น และเข้าใจว่าคุณภาพของประสบการณ์การกินอาหารมื้อนั้น มาจากไหน

จะเป็นก้าวแรกและก้าวสําคัญที่สุดของการเลี้ยงดูประชากร โลกทั้ง 9,000 ล้านคนด้วย

Food prices rise and cause chaos.

Political in Egypt and Tunisia But the exit is still far away Many countries reserve food.

Politically, when prices rose, the government halted exports, claiming to have to keep Food to support the people in the country

The world trade network is not strong. As we think from Upton Sinclair wrote the book “The Jungle”

Which he invested in his own publication in 1906 to expose the meat industry in Chicago

Americans are awoken to find distressing truths about quality. The food and economy of the country is repeated

But the situation now Especially concerned about food The whole world needs parallel changes.
Some large things which only occur gradually But the book This will tell you what to do.

You can start eating better now. For the benefit of yourself and others

We need another revolution. One special, 2 people, Nagelong started with a personal story.

In finding good food and finding food Delicious taste first Regardless of whether the food is strange

How different or common? You may not think that creating experience

Eat better and understand where the quality of your dining experience comes from.

Will be the first and most important step in raising the 9,000 million people in the world.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

อัตราการว่างงานสูง

เป็นปัญหายืดเยื้อ กว่าที่นักการเมืองคาดไว้ ความอดอยากไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของอเมริกาอีกต่อไป

เป็นปัญหายืดเยื้อ

เป็นปัญหายืดเยื้อ แต่โรคอ้วนสีแก้ ไม่ตก โดยเฉพาะในหมู่ผู้มีรายได้น้อย แถมโรคเบาหวานยังชุกชุมขึ้น อย่างต่อเนื่องด้วย

แต่สถานการณ์ไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด ในช่วงหลายสิบปีที่ ผ่านมา

ภัตตาคารร้านอาหารในสหรัฐอเมริกาพลิกโฉมครั้งใหญ่นับตั้งแต่ คาลวิน ทริลลิน

(นักเขียนประจํานิตยสาร The New Yorker เจ้าของ ผลงานหรรษาคดีว่าด้วยอาหารการกินชุด

The Tummy Trilogy-ผู้แปล) เขียนหนังสือล้อเลียน (แบบขําๆ)

เกี่ยวกับภัตตาคารหรูท่ามากซึ่งเขาเรียก รวมๆ ว่า “ลาเมซอง เดอ ลา คาซ่า เฮาส์”

ผมชอบออกไปกินอาหาร โบลิเวีย ลาว และเกาหลีเหนือนอกบ้าน จึงรู้ว่า “ปอดผัวเมียแล่บางๆ”

(เนื้อวัวตุ้นกับเครื่องในแบบเสฉวน-ผู้แปล) รสชาติเป็นอย่างไร (ไม่เลว)

หากที่ไหนทางการอนุญาตให้รถกระบะเปิดท้ายขายอาหารริมทางได้

ร้านนั้นอาจได้รับความนิยมแซงหน้าภัตตาคารดัง และไม่ใช่เพราะคน
กินอยากวิ่งหนีปอดแล่บางๆจานนั้นด้วยถ้าพูดเป็นจริงเป็นจังก็คือเมื่อประชากรโลกเพิ่มขึ้น

เป็น 9,000 ล้านคนหรือมากกว่านั้น ทั้งประสิทธิภาพการผลิตของภาคเกษตรก็ชะลอตัว

การปฏิวัติการเกษตรด้วยนวัตกรรมสมัยใหม่จึงมีความจําเป็นเพิ่มขึ้น

High unemployment rate

A protracted problem Than the politicians expected Famine is no longer a major American problem.

A protracted problem But the color obesity doesn’t cure, especially among low income people In addition, diabetes is plentiful. Continuously with

But the situation is not all bad In the past decades

Restaurants, restaurants in the United States have undergone a revolution since Calvin Trillin.

(The author of The New Yorker Magazine, the owner of the fun story about eating outfits

The Tummy Trilogy-translator) Write a parody book (roughly)

About the very upscale restaurant, which he called “La Maison de la Casa House”

I like to go out to eat Bolivia, Laos and North Korea outside of the house, so I know that “the lungs are thin and thin.”

(Tung beef with Sichuan offal – translator) What is the taste? (Not bad)

If the official way to allow pickup trucks to open at the end of the street food sale

That restaurant may be popular to overtake in front of famous restaurants. And not because of people
Eat and want to run away from the lungs, thin slices. If seriously speaking, when the world population increases

Is 9,000 million or more Both the production efficiency of the agricultural sector has slowed.

The agricultural revolution with modern innovations is therefore increasingly needed.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

บทที่ 1 ก่อนการปฏิวัติม

อาหารอเมริกัน กําลังวิกฤต ส่อเค้าว่าภายหน้าจะปั่นป่วนหนัก ขึ้นผู้คนกําลังต่อต้านวิธีการผลิตอาหารในปัจจุบันที่ต้องขนส่งระยะ ทางไกล

อาหารอเมริกัน

อาหารอเมริกัน ใช้ปุ๋ยเร่งและดัดแปลงพันธุกรรม คนจํานวนมากจึงหันกลับมา บริโภคผลิตผลของเกษตรกรรายย่อยในท้องถิ่น

ทั้งยังกลัวกันว่าวิธีการ ผลิตของเราจะทําให้มีแต่ผลิตภัณฑ์อาหารแบบเน้นปริมาณที่เป็นอันตราย

ต่อสุขภาพ และทําให้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเลวร้ายลง กว่าเดิม แต่ความกลัวนี้มีเหตุผลไหมและอาหารท้องถิ่นดีจริงหรือ ?

ในทางกลับกัน เรากําลังใช้จ่ายกินอาหารนอกบ้านตามร้านหรูมาก ขึ้นทุกที่ ในขณะที่ธุรกิจอื่นมีแต่ทรงกับทรุด

ภัตตาคารหรูกลับผุดขึ้นเป็น ดอกเห็ด และกลายเป็นตัวเลือกที่มีจํานวนเพิ่มขึ้นในเมืองใหญ่ๆ เกือบทุกแห่งของอเมริกา

แต่นี่เป็นวิธีใช้เงินที่ดีที่สุดแล้วหรือ หรือเรามองข้าม อาหารราคาเบาๆ ที่อาจเป็นทางเลือกที่เหนือกว่าไป

ในโลกที่เต็มไปด้วยปัญหาใหญ่ ควรแล้วหรือที่เราจะคิดถึงอาหารในแง่สุนทรีย์มากขนาดนั้น

กระแสต่อต้านทําให้มีผู้เขียนบทความ ในนิตยสาร Atlantic Monthly เมื่อเร็วๆ นี้ โจมตีนักกินว่าเลวเหลือเกินที่

ยกย่องการกินแบบหรูหรา ทว่าการกินอาหารดีๆ หรือแม้แต่อาหารที่จัด มาอย่างสวยงามผิดหลักศีลธรรมตรงไหน

วิกฤตการกินไม่ได้จํากัดอยู่ในหมู่นักอ่านรสนิยมวิไลที่ชื่นชอบนิตยสารประเทืองปัญญาเท่านั้น

เนื่องจากวิกฤตเศรษฐกิจส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง จึงมีคนอเมริกันกว่า 44 ล้านคนต้องขอรับคูปองอาหารจากรัฐ

Chapter 1 Before the Revolution

American food is critically implied that the future will be agitated. Increasingly, people are opposing current food production methods that require long-distance transportation.

American food Using fertilizer accelerated and genetically modified So many people turned back. Consumption of produce for local small farmers

And still afraid that the method Our production will only contain dangerous quantity food products.

To health and causing climate change to worsen, but is this fear reasonable and is local food good?

On the other hand, we are spending more and more eating out at luxury stores everywhere, while other businesses are all but collapsing.

Upscale restaurants have sprung up as mushrooms and have become a growing choice in large cities. Almost everywhere in America

But is this the best way to use the money? Or we overlook Low price food That may be a superior choice

In a world full of big problems Should we think about the aesthetic aspect of that food?

The wave of resistance has caused recent author articles in Atlantic Monthly to attack foodies that are too bad that

Praising luxury eating But eating good food Or even organized food Come here beautifully and morally wrong

The crisis of eating is not limited to the readers of Taste Wilai, who love magazines, enrich their intelligence only.

Due to the economic crisis affecting a wide range Therefore more than 44 million Americans have to get food coupons from the state

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่